MijMij

Mijmij wordt Ik zie, ik zie,...

2010-07-09T15:16:00.000+02:00

Het is al weer een tijdje stil geweest op dit blog. Het is nu bijna een jaar geleden dat ik de wondere wereld van de weblogs ontdekte en een tijdje later ook zelf begon te schrijven. Dat vraagt om een give away ;), maar ook om wat reflectie.

Om een aantal redenen was ik niet meer zo blij met dit weblog in deze vorm. Hoewel ik het heel leuk vind om naast de creatieve maaksels ook de persoonlijke ontwikkeling van vele blogsters te volgen, merk ik dat ik er niet goed in ben om zelf ook persoonlijke verhalen te schrijven. En dus is het misschien verstandig om daar ook maar niet meer op in te zetten. Daarnaast merk ik dat ik intussen zo veel blogs volg dat ik de draad af en toe kwijt raak. Waar had ik dat leuke idee voor zus en zo ook al weer gezien? De lijst van logjes met sterretjes in mijn reader is intussen al zo lang dat ik daar ook niet veel overzicht meer op heb. 1+1=2 -> dat vraagt om een andere inhoud en opzet van mijn blog.
Dan de naam. Wij vonden het ontzettend schattig toen onze dochter het steeds had over ‘mijmij’. Maar intussen is ze al weer flink gegroeid, praat er lustig op los en kan intussen ook haar eigen naam al geheel correct uitspreken. En mezelf te blijven aanduiden als ‘Mijmij’ klinkt meer egocentrisch dan eigenlijk mijn aard is. Om de privacy van mezelf, maar vooral ook mijn gezin, te bewaken wil ik ook liever niet onder mijn eigen naam bloggen. Dus ga ik voortaan het alias gebruiken dat ik al langer op fora e.d. gebruik: Ima. Dat is hebreeuws voor ‘mama’, met als ‘pasfoto’ een ‘alef’, de eerste letter van die naam.
Tenslotte de indeling en vormgeving. Met de nieuwe opzet moest er sowieso een nieuwe indeling komen. De vormgeving van deze blog kon ook wel wat verbetering gebruiken. De header is al maanden leeg, het stofje langs de zijkanten is wel erg winters, etc.

Al deze dingen bij elkaar opgeteld betekent eigenlijk dat ik een nieuw weblog moest gaan ontwerpen. En dat heb ik de afgelopen weken gedaan; daarom was het hier zo stil. Het is nog niet af, maar ver genoeg om afscheid te nemen van MijMij en te verwijzen naar Ik zie, Ik zie,… Ik ben nog bezig om de logjes van hier die de moeite waard zijn over te zetten en dan zal ik de overige open plekken in gaan vullen met de enorme lijst met sterretjes.

Ik vind het heel leuk dat een aantal van jullie dit weblog zijn gaan volgen. Ik hoop dat ik jullie weer mag zien op mijn nieuwe site.

Tipi tent

2010-06-24T16:50:00.000+02:00

Met dit mooie weer is het tijd om buiten te spelen. Een tent is dan wel erg leuk.

Deze tutorial voor een tipi-tent van Obsessively Stitching is geweldig. Ze maakt een prachtige tent uit een 2-persoons laken en een paar pvc-buizen. De tutorial is heel duidelijk en ook nog leverbaar in PDF-formaat (en dus printbaar).

De tent is heel gemakkelijk te maken. Ook voor beginners heel goed te doen. Ik had alleen geen 2-persoons laken meer liggen, en kon ook geen pvc-buizen vinden. Gelukkig kreeg ik van een heel lieve tante een enorme lap blauwe canvas. Voor de buizen gebruikte in gordijnroedes.

Na het maken heb ik nog twee dingen gewijzigd. De stokken zitten in tunnels die ook van onder dicht zijn. Dat heeft als grote voordeel dat je de tent ook binnen kunt gebruiken zonder de vloer te beschadigen. Het nadeel is echter dat de tent erg schuiverig en wiebelig is. Elke keer als er een kind in of uit kroop, verschoof de tent. En aangezien in- en uitkruipen nou juist het leukste van een tent is, stond het ding al gauw een paar meter verder. Buiten was het ook nogal onhandig dat hij zo instabiel was. Bij de eerste windvlaag waaide hij om (terwijl hij nog van zwaarder materiaal gemaakt is dan oorspronkelijk). Ik heb daarom toch maar scheerlijnen toegevoegd. Nu staat hij goed stabiel.

Een ander nadeel was dat de stokken los in de tunnels zaten. Daardoor had de stof de neiging naar beneden te zakken. Toen ik toch met die ringetjes in de weer was, heb ik daarom meer even doorgetimmerd en bovenaan ook gaatjes gemaakt om het touw doorheen te leiden.

Vulkaan

2010-06-10T16:23:00.002+02:00

Het is al weer een tijdje geleden en hopelijk niet meer zo relevant, maar we vonden dit zo’n leuk proefje dat ik er toch nog even over wil vertellen.

In april moest papa voor zijn werk een paar dagen naar Rome. En laat hij nou net met een van de laatste vliegtuigen zijn vertrokken die nog voor de aswolk uit konden gaan. En dus vervolgens vast zitten in Rome. :(

Het werden voor ons, achterblijvers, een paar spannende dagen. De kinderen hadden goed door dat ik het ook spannend vond, alleen al omdat ik geregeld de tv aanzette om het nieuws te kunnen volgen. Normaal gaat de tv bij ons heel spaarzaam aan. Vooral grote broer wilde heel graag precies weten wat er nu aan de hand was en waarom papa niet terug kon komen. Nou, leg maar eens aan een 4-jarige uit wat een vulkaan is. Ik vond dat niet meevallen. Dus ging ik naar de bieb om er wat boekjes over te halen. Dat hielp. Een boekje was vooral leuk omdat er ook allerlei proefjes instonden. Zo heeft grote broer helemaal zelf een seismograaf geknutseld! En samen hebben we dit proefje gedaan om een vulkaan na te bootsen.

Je hebt nodig: zand, water, een emmer, een grote schaal, een klein flesje, bloem (meel), bakpoeder, azijn, rode kleurstof.

Meng eerst in de emmer het zand met het water totdat het zand genoeg ‘plakt’ om ermee te kunnen bouwen.

Meng de bloem met het bakpoeder. Doe dit in het flesje.
Zet het flesje in het midden van de schaal en bouw eromheen een zandberg. Let op dat de kinderen tijdens het bouwen het flesje niet vol gooien met zand.
Neem nu de azijn en druppel daar wat rode kleurstof in. Met wijnazijn schijnt het nog mooier te worden. Giet dit mengsel in het flesje.

Door de reactie van het zuur van de azijn met het bakpoeder zal er nu een stroom ‘lava’ op gang komen en is er een heuse vulkaan te zien.

Hopelijk gaan jullie vakanties gewoon door en zullen jullie niet hoeven uitleggen wat een vulkaan is. :)

Simpele ritstasjes

2010-06-09T14:40:00.000+02:00

Er moesten weer een paar eenvoudige cadeautjes gemaakt worden. Eerder maakte ik dit eenvoudig portemonneeke, maar dat was toch nog niet zo eenvoudig als ik graag wilde. Er moet toch nog voering in en vooral de biaisband rond de dikke stof viel nog niet mee. Dat kan nog eenvoudiger.
Men neme een rechthoekig stukje meubelstof (gratis op te halen bij de stoffeerder, het moet wel echt stevige stof zijn, anders moet je toch nog gaan voeren), zet een rits vast aan de korte kanten, stik de zijkanten dicht, keer naar de goede kant en klaar. Eenvoudiger kan echt niet. En als je een mooi stofje gebruikt en een bijpassende rits ziet het er nog leuk uit ook. Het formaat is goed als klein beursje, bijvoorbeeld gevuld met chocolade munten voor een kindje; voor kleine frutsels in de handtas, zoals labello of pasjes; of ook als hoesje voor de telefoon.

Babyslofjes

2010-06-04T14:23:00.000+02:00

Tijdens onze vakantie gingen we ook op kraamvisite. Een kleinigheidje had ik al vantevoren gemaakt om mee te nemen, maar daar wilde ik toch ook nog wat doen. En realiseerde ik me dat ik lichtelijk verslaafd ben geraakt aan mijn naaimachine. :)

Ik had een zak met vilt meegenomen omdat je die niet hoeft af te werken en dus ook wel met de hand te naaien is. Intussen wisten we dat de baby een meisje was, en maakte ik deze slofjes:

In het echt waren de kleuren heel leuk, maar het bleek een beetje moeilijk om op de foto te krijgen. Mijn plan was om een tutorial van het net te gebruiken, maar we hadden dus geen internetverbinding. Dus heb ik maar een beetje op goed geluk geprutst. En wonder boven wonder pasten ze precies. :)

In het najaar ga ik hier zeker nog een keer een grotere versie van maken voor onze eigen kids.

Terug van weggeweest / lenterokjes

2010-05-27T15:47:00.004+02:00

Jeej, we zijn er weer. We zijn een paar weken weg geweest voor werk/vakantie. Mijn naaimachien kon ik niet mee nemen, maar de laptop wel. Ik dacht dus gewoon door te kunnen gaan met bloggen. Helaas, de internetverbinding hebben we niet aan de praat gekregen. :(

Nu is er dus een flinke achterstand weg te werken: blogberichtjes die nog geschreven moeten worden, een berg strijk, een enorme lijst berichtjes die nog gelezen willen worden (wat zijn jullie actief geweest!), patroontjes die opgezocht moeten worden, de strijk, cadeautjes die gisteren af hadden moeten zijn, strijk. Of ik veel aan bloggen toe kom de komende dagen, betwijfel ik dus wel een beetje...

Maar hier zijn wel een paar plaatjes van de rokjes die ik voor vertrek nog even snel maakte. We hebben daar prachtig weer gehad, dus ze zijn ook al enthousiast gedragen. Het roze rokje is gemaakt met het gratis patroon van Oliver+S. De enige wijziging is dat ik het lint onderaan heb vervangen door een biais-bandje wegens geen passend lint in huis. Het patroontje is inderdaad super simpel, niet alleen geschikt voor lazy days, maar ook voor lazy ladies ;)

Het rode rokje is gemaakt volgens hetzelfde idee. Het idee om twee laagjes stof te gebruiken heb ik afgekeken van Meisjesmama.

Even pauze

2010-05-11T15:32:00.002+02:00

Net nu een aantal projectjes af zijn en ik daar enthousiast over wil bloggen, zit ik zonder internetverbinding... :( Waarschijnlijk gaat dat ook nog een tijdje duren. Even een een gedwongen blogpauze dus.

Kikkerkussens

2010-04-30T21:55:00.004+02:00

Kleine jongens worden groot en grote jongens nog groter.

Onze jongen is 4 geworden en gaat nu naar de basisschool. Dat betekende ook afscheid nemen van de kinderopvang. Hij heeft het daar geweldig naar zijn zin gehad. Het laatste jaar ook omdat hij een dag in de week naar de groep voor de 'grote' kinderen mocht. Dat was een heel goede voorbereiding voor school.

Dat het daar zo leuk was, kwam ook omdat het zo goed klikte met de leidsters. Daniëlle, als je dit leest, nogmaals heel erg bedankt! Een afscheidscadeautje was volgens ons dan ook wel op zijn plaats. Omdat de groep ging verhuizen, hadden ze gevraagd om kussens om in de nieuwe ruimte een 'lounge-hoek' te maken. Oftewel een plekje waar de kinderen even rustig kunnen zitten om bij te komen van alle activiteiten en indrukken. Omdat de groep de 'Kikkersprong' heet, leek het mij wel gepast om kikkerkussens te maken. Dat werden deze:

Het rechter is een eigen ontwerp, wat ook zichtbaar is aan de klungeligheid. Ik ben duidelijk niet gewend om in 3D te denken. Het is gemaakt van fleece omdat dat zo lekker zacht en aaibaar is. Nadeel is wel dat ik het niet gemakkelijk naaien vind. Ik heb weer veel profijt gehad van de tip van Katrien. Bij het randje rond de ogen heb ik een papiertje onder de stof gelegd, waardoor het een stuk gemakkelijker ging. Bij de mond heb ik een zwart draadje katoen meegestikt. Ik deed dat vooral omdat het me niet lukte om de mond met krijt op de fleece te tekenen en ik daarom maar een draadje heb neergelegd en dat met overdwarse speldjes vastgezet. Bijkomende bonus bleek dat de mond daardoor net wat meer volume krijgt.

We verheugen ons er nu al op dat Zus over een half jaar ook naar de Kikkersprong mag.

Lente/najaars jas

2010-04-28T14:33:00.007+02:00

Het is de laatste tijd een beetje stil geweest op dit blog. Dat heeft te maken met een kwestie die ik de laatste tijd vaker tegen kom in blogland: soms moet je kiezen óf bloggen óf naaien. Omdat een aantal dingen echt op tijd af moesten, heb ik vooral voor het naaien gekozen.

Het eerste grote project was de rugzak. Het tweede was een lentejasje voor Zus. En die is nu gelukkig ook af. Het patroon komt uit de Ottobre van voorjaar 2010. De winterjas kwam ook al uit een Ottobre (zie hier) en daar was ik toen erg tevreden over: tamelijk eenvoudig te maken en een mooi resultaat. Over deze jas ben ik minder tevreden. Hij was wel weer eenvoudig genoeg voor een niet al te ervaren naaister en ik ben ook blij met de stofkeuze. Deze kleur staat Zus heel leuk. Maar ik vind de stolpplooien niet mooi vallen. Ach ja, je kunt niet alles hebben.

En nu de rest nog af maken. Er volgen nog berichtjes over het verjaardagscadeautje van Broer voor zijn 3+ groep, ons geweldige experiment met een heuse vulkaan en een paar snelle zomerrokjes. Maar nu moet ik eerst zorgen dat voor morgen 20 lepelvliegtuigjes af komen...

Kleuterrugzak

2010-04-15T21:08:00.006+02:00

Grote broer is vier jaar geworden! Dat betekent dat hij nu naar school mag. En daar hoort een mooie rugzak bij. Die wilde ik graag zelf maken. Op zoek naar een patroon kwam ik deze peuterrugzak tegen. Ik vond hem leuk, maar hij was toch niet helemaal wat ik zocht. Ik wilde liever een rits, een extra zakje aan de voorkant en een zijzakje voor een beker. En liefst ook nog verstelbare bandjes en zo'n paspelachtig bandje. Hier zag ik dat het mogelijk moest zijn, en met wat tips van Miekk's ging ik aan de slag. Omdat ik niet zo goed ben in naaien zonder patroon en stap-voor-stap aanwijzingen en er bovendien nogal wat dingen in zaten die ik nooit eerder gedaan had, maakte ik dit keer eerst een proefmodel. Dat zijn de foto's boven. Gemaakt van de stof waar ik eerder deze tas van maakte.

En toen maakte ik deze:

De stof is van het Stoffenspektakel. De voering en de oranje paspel- en biaisbandjes zijn restjes. De krokodil heb ik uit foam geknipt en met een spuitbus lijm erop geplakt.

Hier nog een foto met de held van dit verhaal op de achtergrond.

Want stof + voering + versteviging (2x) + paspel + biais (binnenkant) + schouderbandjes = 12 lagen stugge stof en daar ploegde mijn trouwe Husqvarna van het simpelste model moeiteloos doorheen. Alsof het een dun katoentje was.

En dan nog een van broer en zus samen.

Het is flink wat gepuzzel en gereken geweest. Ik wil dat graag beschikbaar stellen, als iemand ook zo'n rugzakje zou willen maken. Is er behoefte aan een patroon?

Pif - wie doet er mee?

2010-04-13T09:29:00.004+02:00

Een tijdje geleden was ik de gelukkige om als eerste te reageren op de vraag van Vrollie wie er zin had om mee te doen aan een 'pif'. En kijk, vorige week kwam deze mooie envelop met inhoud in mijn brievenbus. Net op een moment dat ik heel zielig thuis ziek zat te zijn, kwam er zo'n mooi cadeau. Dank je, Katrien!

Er zat een mooi sleuteltasje in, een naaldenboekje, een paar yoyo's en een gehaakt bloemetje. Super. En de tutorials voor al dat moois verschijnen dezer dagen ook nog op haar blog.

En nu werkt een pif (pay it forward) zo dat als je een cadeautje hebt ontvangen, je daarna ook drie cadeautjes verder stuurt. Dus bij deze: wie heeft er zin om een cadeautje van mij te ontvangen (onder voorwaarde dat je daarna ook weer iets doorstuurt)? De eerste drie die reageren kunnen meedoen.

Op weg naar Pasen - Slot

2010-04-13T09:12:00.004+02:00

Vanwege een paar ontstekingen en de daarbij horende ongemakken en vermoeidheid, is er even een blogpauze geweest. Vandaar dat deze post over de paaskijktafel veel te laat komt. Ik post hem toch nog omdat ik graag voor mezelf de serie compleet wil hebben voor volgend jaar.

De woestijn is nu echt uitgegroeid tot een lentetuin. Er is vanalles gaan groeien en bloeien. De paaseitjes hebben er niet lang ingelegen. Niet omdat ze opgegeten werden, maar omdat ze volgens Broer daar niet hoorden: de paaseitjes hoorden in het mandje. Peuterlogica is soms heel strikt... Op de achtergrond staan de palmpasenstokken die ze in de kerk geknutseld hadden.

Op weg naar Pasen - V

2010-03-31T14:18:00.004+02:00

Met een paar dagen vertraging is hier onze kijktafel van Palmpasen. De palmtakjes zijn door de kinderen uit de broodhaantjes gehaald en op de schaal gelegd. Ook hebben ze op de vruchtbare aarde tuinkers gezaaid. De foto is een dag later gemaakt en toen begonnen de zaadjes al te ontkiemen. Vandaag begint het al echt groen te zien.
De tafel is ook wat opgevrolijkt met een paasservetjes. Dat is omdat het op Palmpasen toch een feestelijke dag is. Op Goede Vrijdag haal ik ze weer even weg. Zo kunnen we een beetje van het contrast laten zien.
Overigens is Broer heel erg bezig met het paasverhaal. Zo heeft hij al bedacht dat hij op vrijdag een klein poppetje Jezus in het lege bloempotje (=het graf) legt, dan de grote steen ervoor legt en met pasen de steen weg zal rollen.
En het lukt hem ook wonderwel om chocolade paaseitjes die hij krijgt niet op te eten, maar te bewaren tot pasen. Uit zichzelf!

Paasversieringen

2010-03-24T14:27:00.002+01:00

Afgelopen zondag mochten de kinderen in de kerk alvast de palmpaasstokken versieren. De bedoeling was dat ze daar zelf wat versierspullen voor mee zouden nemen. Een deel daarvan hebben we samen geknutseld. Ik heb uit foam (van de Hema, toevallig in huis omdat het in een pak zat met het vilt dat ik voor iets anders nodig had) eieren geknipt. Van de restjes heb ik kleine driehoekjes geknipt en die hebben de kinderen er op geplakt. Met een perforator kun je een gaatje in het ei maken om ze op te kunnen hangen.

Deze eieren hangen dus inmiddels in de prachtige palmpaasstokken, maar ik denk dat we er nog een paar gaan maken om in de paastakken thuis te hangen.

Op weg naar Pasen - IV

2010-03-24T14:16:00.004+01:00

We hebben een weekje overgeslagen met de foto's, maar hier is weer een nieuwe foto van onze kijktafel voor pasen. Vorige week hebben we vruchtbare grond toegevoegd en deze week een paar narcisjes. Komende zondag zullen er in de vruchtbare grond zaadjes gezaaid worden. Waterkers, die snel opkomt, zodat die met pasen opgekomen is en bij het ontbijt op de boterham kan worden gedaan.

Als je ook zo iets zou willen doen, is nu een goed moment om te beginnen. In plaats van elke week iets toevoegen, kun je dan elke dag iets toevoegen. Eigenlijk is dat voor kleine kinderen beter, omdat de 6 weken van de vastentijd voor hen een veel te lange tijd is om te bevatten. Als je nu begint met toewerken naar pasen, is dat veel duidelijker. En met deze kijktafel kun je zelf bepalen hoe religieus je het wil maken. Je kunt proberen de symboliek van dood naar leven te koppelen aan Jezus. Of je kunt het houden bij aansluiten bij de ontluikende natuur buiten. Of iets daartussenin.

Nieuwe tas

2010-03-17T13:59:00.004+01:00

Hij stond al een hele tijd op mijn verlanglijst: de Pea pod linnen tas van Ottobre. En het is gelukt. De stof is een gordijnstof die ik voor 3 euro op het Stoffenspektakel heb gevonden. En aangezien gordijnstof heel breed is, kunnen daar nog wel een paar tassen van gemaakt worden.
Ik vond het een pittig projectje. Of misschien moet ik zeggen: ik heb er weer veel van geleerd. Het was bijvoorbeeld een goede oefening in het werken met biaisband. Maar zoals altijd, was de beschrijving van Ottobre zeer duidelijk en was het daardoor toch wel goed te doen. Ik ben eigenlijk vooral trots op de binnenkant: (redelijk) netjes afgewerkt én insteekzakjes én een ritszakjes. En ze is lekker groot. Er past gemakkelijk een a4 map in of flink wat boodschappen. Jeuj, ik kan weer gaan shoppen! :) Excuses voor de stomme plaatsing van de foto's. Sinds een update doet Blogger hier heel vreemd. Ik ga proberen het later nog goed te krijgen.

Update: inmiddels is de tas gebruikt en moet ik zeggen dat ik er erg blij mee ben. De zakjes aan de buitenkant zag ik vooral als een esthetische toevoeging, maar ze blijken ook bijzonder praktisch. Heel handig om even snel een speentje, knuffel, zakdoek, etc in te stoppen. Door het elastiek aan de bovenkant kun je er gemakkelijk bij, maar blijft de inhoud er toch goed in zitten.

Oh ja, en de stevigheid van de stiksels is ook goedgekeurd: in een wachtkamer is de tas door twee kindjes als slee gebruikt...

Zelluf doen: knopen

2010-03-08T09:28:00.004+01:00

We hebben een nieuwe huisgenoot: Abraham Uil. Met deze tutorial is Uil heel gemakkelijk te maken. Het venijn van deze uil zit hem echter in de staart.

Op zich vind ik het prachtig dat kinderen alles zelf willen doen. Maar het is niet altijd handig als je dringend weg moet en dochterlief per se zelf de knopen van haar jas wil dicht doen. Maar dat nog niet kan. En toch niet geholpen wil worden. Zucht.

Daarom deze uil. Met kleurrijke staartveren. Die met knopen los- en vastgemaakt kunnen worden. Waar ze lekker mee kan spelen en ondertussen dus kan oefenen met knopen. :)

Op weg naar Pasen - III

2010-03-08T09:19:00.002+01:00

Het water heeft zijn werk gedaan, de eerste plantjes zijn gaan groeien. Aan de woestijn zijn gisteren een paar kleine vetplantjes toegevoegd. Langzaamaan wordt het een tuin.

Het water heeft jammer genoeg ook op een andere manier zijn werk gedaan: het waterbakje is gaan roesten! :( Op de foto is het water net ververst en ziet het er nog redelijk helder uit, maar daarvoor had het een niet erg aantrekkelijke bruine kleur. Volgende keer dus een ander bakje gebruiken.

Kinderkunstwerk

2010-03-03T13:18:00.003+01:00

Ik weet jammer genoeg niet meer op welk blog ik dit idee gezien heb. Maar kijk, is dit niet een geweldige manier om de kunstwerken van je kinderen te gebruiken? Ik ga het in elk geval onthouden voor moederdag, eh... vaderdag.

Het is wel handig om het knippen samen met je kind te doen. Wegens een boze bui had ik dat niet gedaan en toen werd de boze bui nog erger toen J. merkte dat ik zijn tekening kapot had geknipt...

Gouden tip - vervolg

2010-03-02T08:51:00.012+01:00

Een poosje geleden vroeg ik om hulp bij het maken van een blousje. De roezeltjes moesten mooi afgewerkt worden en dat wilde niet lukken. Katrien (en anoniem) kwamen met de gouden tip: een stukje papier onder de stof leggen zodat de stof niet in de machien getrokken wordt. Het werkte perfect! Het resultaat is hiernaast te zien. Zoals jullie zien is dochterlief Katrien ook heel dankbaar :) Alleen zijn de roezeltjes op deze foto nauwelijks te zien. Ze zitten langs de bovenste helft van de knoopbiezen.

De gouden tipgeefster zou ook beloond worden. Katrien was zeer bescheiden en vroeg om een Eloleo-zakje. Dat werd deze.

Overigens bleek het gebruik van tamelijk neutrale stofjes een onverwacht voordeel te hebben. Manlief wilde onlangs op de terugweg van een afspraak nog even langs de bakker en vroeg of hij mijn tasje mocht meenemen! Ik zie hem toch niet zo gauw bij de bakker een gebloemde tas uit zijn jaszak toveren...

Voor Katrien maakte ik ook nog een eenvoudig portemon neeke , met dank aan de geweldige tutorial van Prutsen. Vorige week heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik binnengestapt bij de stoffeerderij waar ik dagelijks langs kom. Ik moest beloven dat ik het niet voor commerciele doelen zou gebruiken en mocht toen doorlopen naar de werkplaats, waar ik mocht uitzoeken uit een enorme berg lappen en stalenboeken. Dit portemonneeke was een eerste poging om met deze toch behoorlijk dikke en stevige stof te werken.

Op weg naar Pasen - II

2010-03-02T08:45:00.002+01:00

We hebben het deze week genoeg ontvangen: water. Eerste levensbehoefte voor mensen, dieren en planten. De waterbron in onze kijktafel-woestijn is ook volgelopen. Hopelijk zijn er binnenkort de eerste tekenen van leven te zien.

Strijkvelours

2010-02-24T13:46:00.005+01:00

Hoera, hoera, hoera. Ik won een give-away! Afgelopen donderdag viel er een dikke envelop in de bus met daarin heel veel stukjes strijkvelours. Veel kleine stukjes en streepjes, ideaal voor letters, sterretjes, etc., maar ook een mooi stuk van de nieuwe oranje strijkvelours. Dankjewel, Marieke!

Eerder had ik in haar prachtige webshop al eens een pakje van haar velours gekocht. Daar maakte ik toen o.a. dit mee.

Ik vind het een heerlijke manier om in no-time een effen shirtje wat persoonlijker te maken. Je zoekt een leuke afbeelding (zie de link in de verlanglijst hiernaast), op websites voor kleurplaten of in patronenboeken (het hertje komt uit een oude Knippie). Je tekent die na, knipt uit, strijkt, en klaar.

Op weg naar Pasen - I

2010-02-19T14:39:00.004+01:00

Carnaval is voorbij, de vastentijd is begonnen. Voor vasten vind ik onze kinderen nog te klein, maar we proberen er wel iets aan te doen via de kijktafel. Een kijktafel is een soort 'bidhoekje' op kinderformaat. Naar gelang de tijd van het jaar wordt het telkens anders ingericht en kunnen de kinderen op een speelse manier kennis maken met de christelijke feesten.

Deze week zijn we begonnen met de paaskijktafel. We gaan in 6 weken tijd van woestijn naar paastuin. We beginnen met een schaal met alleen zand en stenen. Dor en droog. Ook de aankleding van de tafel zelf is kaal, met alleen een paarse kaars. Elke week zal er iets bij komen: vruchtbare grond, water, plantjes, zaadjes, ... Met pasen zal de woestijn verandert zijn in een bloeiende tuin. Vieren jullie mee?

Peter Pan

2010-02-17T13:28:00.009+01:00

Helemaal aan het eind van de laatste dag van Carnaval is het me eindelijk toch nog gelukt om een foto te maken van onze Peter Pan. En zoals je ziet ging het zelfs nu nog moeizaam. :)

De tutorial voor het pakje komt van hier. Het was letterlijk klaar-terwijl-u -wacht. Het moeilijkste van het maken was eigenlijk het ongeduldige kleutertje dat naast me stond te springen of het nu al af was. Kortom, een aanrader voor een makkelijk en toch leuk verkleedpak. Ik heb er geen legging bij gemaakt en in plaats daarvan een pyamabroek gebruikt.

Babycadeautjes

2010-02-10T13:47:00.006+01:00

Ik ging op kraamvisite en ik nam mee....

Afgelopen zondag mochten we op kraamvisite. En dit waren de cadeautjes. Voor de bloggers onder u zal het wel allemaal bekend voorkomen. Een labeldoekje met aan een kant zachte fleece en andere kant een katoentje met daarop sterren van strijkvelours, die ontleend zijn aan het geboortekaartje. Om het lekker te laten kraken zit er een stuk van een chipszak in. De sloffen zijn de al eerder getoonde oma Knebel-sloffen . Het lepelvliegtuigje is afgekeken van Riet: zie hier haar tutorial .

P.S. Er is plotseling vanalles veranderd in Blogger. Weet iemand hoe je de koppelingen weer zo kunt krijgen dat niet het hele adres in het bericht staat?
Toegevoegd bericht: het probleem van de koppelingen is opgelost. In het koppelingen-venster kun je geen eigen tekst meer opgeven, die moet je tevoren selecteren in je bericht.

Winterkijktafel

2010-02-10T13:37:00.003+01:00

Volgende week begint de vastentijd al weer en zullen we ook op onze kijktafel stapje voor stapje naar Pasen en naar het voorjaar toe gaan. Maar nu nog even een blik op onze winterkijktafel.

De sneeuwpop is zelf geknutseld en de stenen zijn er ook door zoonlief bij gelegd. De grote kaars is nog van de adventskrans. De blauwe onderzetter komt uit het KBS-koffertje. Er staat op: "bewaar ons in uw hand". De foto van de kinderen in de sneeuw komt uit een oude Kampioen en is op een stuk karton geplakt zodat ze goed rechtop blijft staan. De kleine kaarsjes zijn de 'lichtpuntjes' van Amnesty.

Een tas om tassen te sparen

2010-01-29T14:06:00.001+01:00

In afwachting van de gouden tip, heb ik nog een boodschappentas gemaakt. Een paar weken geleden stond er een fotorapportage in de krant over twee vuilnisbelten die zich hebben gevormd, midden in de oceaan. Op de een of andere manier komt op die plekken vanalles spontaan samen. De fotograaf had ook overblijfselen van vogels gefotografeerd. Je kon de botjes zien, de snavel, wat veren. En de maaginhoud. Die bestond namelijk grotendeels uit plastic.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Daarom was ik meteen enthousiast toen ik las over Eloleo's kringloopproject. De bedoeling is dat je zelf van restmateriaal zoals oude gordijnen of lakens stoffen tasjes maakt, die je gebruikt als boodschappentas, waardoor je in de winkel geen plastic tasje meer nodig hebt. Ze geeft er ook nog een handig patroon bij: kijk hier maar.
De tas die ik gisteren gemaakt heb, is waarschijnlijk de saaiste van alle 2010 die we samen gaan maken. Maar ik ben er toch wel tevreden over. En ze is wel helemaal van restmateriaal. Vorige week had ik er ook al een gemaakt, waar ik een stuk minder blij mee was. Enerzijds omdat bij het naaien flink wat mis was gegaan. Anderzijds omdat ik me toch wel wat ongemakkelijk voelde om met een dekbedovertrek over straat te lopen. Ook al is het een tas geworden, je blijft toch zien dat het een dekbedovertrek is...

Zoals je ziet is het handige van dit patroon dat de tas opgevouwen kan worden in het voorzakje.
En hoewel deze tas de 'mini' genoemd wordt, konden al mijn aanwinsten van de uitverkoop erin:

Gouden tip?

2010-01-27T13:50:00.000+01:00

Een hele tijd geleden, toen aan het eind van de zomer de zomerstofjes in de uitverkoop gingen, heb ik een lap prachtige stof gekocht voor een blousje voor dochterlief. Helaas vond ik daar echter geen goed patroon voor. Tot vorige week de nieuwe Ottobre uit kwam. Is deze niet super?!

Dus vol enthousiasme ging ik meteen aan de slag. Tot ik bij de ruches uitkwam... Deze moeten afgewerkt worden met een rolzoom of een dichte zigzag-steek. Nu heb ik geen lockmachine en ook geen rolzoomvoet. Een dichte zigzag moest het dus worden. Maar telkens als ik dat probeer wringen de stof en de draad in elkaar en loopt het vast. Aangezien ik maar een autodidact ben met mijn naaimachien, weet ik niet goed hoe ik dit nu het best kan doen. Daarom roep ik jullie hulp in: wie kan mij vertellen hoe ik die ruches het beste kan afwerken?

Uiteraard zal de gouden tipgever rijkelijk beloond worden. :)

Oma Knebel sloffen

2010-01-20T14:10:00.001+01:00

We zijn er allemaal groot op geworden: de echte, orginele sloffen van oma Knebel. Liefst gemaakt van IJslandse wol. Wat mis ik oma soms toch...
Gelukkig had ik nog een oud paar liggen en dat heb ik gebruikt om het patroon te imiteren. Dit is het resultaat: een paar voor dochterlief en een paar voor een baby.

En hier komt de handleiding:
Meet voor je begint de lengte van de voetzool, de bovenkant van de voet (van enkel tot tenen) en de omtrek van de enkel. En maak een proeflapje om te weten hoeveel steken je nodig hebt.
Het wordt aan een stuk gebreid.

Je begint met het enkelstuk. Zet het aantal steken op dat nodig is om het benodigde aantal cm voor de enkelomtrek te krijgen. Zorg dat dit een aantal is dat deelbaar is door drie. Bijv. voor de peutersloffen was het 21 steken, voor de babysloffen 18. Brei in boordsteek (1r, 1 av) zolang als je het enkelstuk wil hebben. Onthoud hoeveel naalden je hebt gebreid (voor de tweede slof!).
Nu komt de bovenvoet. (heb ik al gezegd dat je moet onthouden hoeveel naalden je had gebreid?) Voor de bovenvoet brei je in tricotsteek 2/3 van het aantal steken dat op de naald staat (voor de peutersloffen dus 14). Laat de overige (7) steken rusten. Brei terug, maar nu de helft van de steken die je nog over had (7 dus). Laat de overige (7) steken rusten. Brei nu door in tricotsteek, het aantal cm dat je had gemeten voor de bovenvoet. Je werk heeft nu de vorm van een omgekeerde T.
De zijkanten. Neem twee extra breinaalden erbij en neem daarmee de rustende steken van de enkelstukken op en neem steken op van de zijkanten van de bovenvoet. Brei alleen rechts. Brei op die manier ongeveer 6 naalden. Deze ribbels vormen de zijkanten en de neus van de sloffen. Hecht de opgenomen steken weer af, zorgend dat je in het midden uitkomt.
Brei nu de zool van evenveel steken als de bovenvoet. Gebruik tricotsteek of ribbelsteek naar eigen smaak. Maak de zool zo lang als het benodigde aantal cm. Bij de voorlaatste naald kun je een steek minderen aan het begin en het eind van de naald om zo een ronding bij de hak te krijgen.
Nu alleen nog de naden dicht naaien.

Naar smaak kun je variëren met verschillende kleuren wol en kun je op de bovenvoet patroontjes of kabels toevoegen. Oma deed dit laatste altijd bij sloffen voor volwassenen. Wat oma niet had, maar wat geweldig werkt voor de peutersloffen, is om de zolen te bewerken met dit spul.

Verkrijgbaar bij naai- en wolwinkels.

Deze handleiding is een reconstructie. Aanvullingen en/of verbeteringen zijn welkom.

Voel je vrij om deze handleiding te gebruiken. Foto's van de resultaten zou ik zeer waarderen.

Leden van de Knebel-clan mogen ook kant-en-klare exemplaren bestellen. :)

Poppendraagdoek

2010-01-15T14:22:00.001+01:00

Meisjesmama bracht me op het idee: een poppendraagdoek. Hoewel zij zei dat dit iets is dat zo klaar is, stond het toch al een hele poos op mijn verlanglijstje. Afgelopen weekend is het er dan toch van gekomen. En meisjesmama had gelijk: het is zo klaar.
Het 'patroon' heb ik wel een beetje veranderd. Niet omdat ik het zo nodig deftiger wilde doen, maar simpelweg omdat ik geen lap fleece had liggen die groot genoeg was. Voor de eerste doek heb ik er daarom een stukje enkele stof tussen gezet, voor op de rug. En dat bleek eigenlijk wel een goed idee. De tweede versie bestaat daarom uit een rugband en een buidel. Ik heb hem ook ietsje groter gemaakt om hem te laten passen voor een kind van bijna vier.

Mijn handleidingen/tutorials/patronen zijn verplaatst. Je kunt het patroon nu HIER vinden.

Het resultaat (met excuses voor onwillige modellen):

En dit was de eerste versie:

Wandkleed

2010-01-13T14:25:00.001+01:00

Opa en oma zijn de zolder aan het opruimen. Tijdens het kerstbezoek mochten we alvast enkele resultaten aanschouwen. Daaronder ook dit prachtige wandkleed. Heel lang geleden door de zusters gemaakt voor de kinderkamer van de dokter. En nu hangt het op de kamer van zijn kleindochter. De kinderen vinden het prachtig om aan te wijzen wat ze allemaal zien.

Knopen sorteren

2010-01-09T21:05:00.000+01:00

Hmpf, is er eens een heel mooie give-away, moet je er ook nog wat voor doen. ;)

Nou, hier is dan mijn knopen-sorteer-systeem.

Bij mijn naaiwinkel zijn soms zakjes te krijgen met allerlei knopen in ongeveer dezelfde kleur. Die laat ik mooi in die zakjes zitten. Alle druk- en hamerknopen zitten ook bij elkaar in zakjes. De rest ligt los in het doosje. En als ik knopen nodig heb, zoek ik twee ijverige handjes en vraag om knoopjes uit te zoeken die hetzelfde zijn. Voor het goede doel wilde hij dat zelfs vanmiddag wel even demonstreren. :)

Cranberry toetje

2010-01-06T14:17:00.000+01:00

Hebben jullie dat ook elk jaar, dat je in januari opeens nog een restje cranberries in de koelkast vindt? Ik vond die van ons gisteren, gelukkig nog op tijd om er toch nog iets mee te doen.
Ook dit wordt een berichtje zonder foto's. Nu niet omdat het niet toonbaar was, maar omdat het te snel op was. :)
Ik heb er een cranberry-appel-crumble van gemaakt. Een heerlijk, gezond, voedzaam toetje. Het vraagt niet veel voorbereidingstijd en kan in de oven staan terwijl je zit te eten.

Recept:
Neem een restje cranberries (veenbessen). Bij mij was het ongeveer zo veel om de bodem van een klein steelpannetje te bedekken. Was ze en pluk de bedorven exemplaren ertussenuit.
Schil twee appels en snijd die in stukjes.
Doe de bessen en de appelstukjes met een flinke lepel suiker in een steelpannetje. Voeg een beetje water toe en laat tot een stevige moes koken. De cranberries zijn klaar als ze gaan 'ploppen'.
Maak ondertussen de 'crumbles'. Neem 50 gr boter, 50 gr suiker en 75 gr bloem en meng dit tot een kruimelig deeg. Indien nodig kun je een beetje appelsap toevoegen om het deeg te binden. In plaats van gewone suiker kun je ook rietsuiker nemen, dat geeft een extra crunch.
Vet een kleine ovenschaal in, doe daar de vruchtencompote in en verdeel de deegkruimels daarover. Zet in de oven tot het deeg mooi bruin is (ongeveer 20 min op 200 graden).

Let bij kleine kinderen op dat de vruchten heel warm zijn als het uit de oven komt.

Over een trui en een vest

2010-01-04T16:55:00.001+01:00

Een paar dagen geleden werd er in blogland geklaagd over al die vrouwen/moeders die maar snoeven met hun prachtig gelukte projectjes. Dat lijkt allemaal zo maar te lukken, vaak ook nog zelf bedacht en dat terwijl ondertussen een paar kindjes zoetjes zitten te spelen. Wel goed, ik begin dit nieuwe blogjaar daarom met een berichtje zonder foto’s. Want ik kan geen foto laten zien van de trui die volgens het patroon in een uur klaar zou moeten zijn. En ik ga ook geen foto laten zien van het vest, dat wel af is, maar niet toonbaar.

De trui.
Voor haar verjaardag had dochterlief een prachtig ballonjurkje van oma gekregen. En oma was zo goed om mij het patronenboek te schenken. Daarin stonden ook een aantal ‘easy-cut-patterns’. Goed voor beginnelingen en klaar binnen een uur. Ha!

Ik begon eraan op een avond dat ik dringend behoefte had aan een beetje bevestiging van mijn eigen kunnen. Iets dat dan diezelfde avond nog klaar is, is daarvoor bijzonder geschikt. En laat het ook nog inderdaad in een avond klaar zijn. Niet helemaal binnen een uur, maar kom. Alleen leken die mouwtjes mij wel heel erg nauw… De volgende dag bleek dat dochterlief met geen mogelijkheid haar peuterhandjes daardoor kreeg gewrongen. Ergens ter hoogte van de elleboog liep ze al vast. Dit kon nog aan mij liggen. In een vorm van misplaatste zuinigheid had ik de mouwen in de verkeerde richting geknipt en dus geen rekening gehouden met de rek van de stof. Dus nieuwe mouwen geknipt en erin gezet. En dochter met veel moeite ertoe gebracht om nog eens te passen (‘mama maakt, past niet, mijmij niet aan doen!’). Dit keer kwam ze tot aan de polsen. Grrrrr.
Na een pauze van een week of twee ben ik gisteren verder gegaan om de mouwen te vergroten door er een stuk tussen te zetten. Daar ben ik ruim meer dan een uur mee bezig geweest en ik heb al maar liefst een mouw af…

Uit datzelfde boek wilde ik ook een vest maken voor zoonlief. Ik had nog fleece over van de wikkeldeken en zou daarmee een stoer vest maken. Nu heb ik een heel lieve zoon die zo blij is dat mama iets voor hem heeft gemaakt dat hij nu al twee dagen zijn armen in een eigenlijk te klein vest wringt, maar vandaag de rits toch maar liever open heeft gelaten. En wat dat stoer betreft: het eerste commentaar van hun papa was dat ik het zeker niet weg moet gooien want hij vindt het een grappig vest voor dochter volgend jaar…

Leerpuntjes om te onthouden:
• wijk niet af van de aanbevolen kniprichting
• maak patronen uit Bizz-kids boeken altijd 1 a 2 maten groter dan de kledingmaat die je kinderen normaal dragen
• lees de beschrijving zorgvuldig om te zien welke stappen worden overgeslagen (of kijk achteraf waar de overgebleven stofdelen eigenlijk hadden moeten komen)
• denk niet dat je iets binnen een uur af kunt krijgen
• zorg dat je genoeg naalden op voorraad hebt (want die breken gegarandeerd net op het moment dat je denkt dat je het nog wel even af kunt maken voor het middagdutje uit is)
• geniet van de knuffel die je van je zoon krijgt om je teleurstelling goed te maken

Kerstcadeautjes II

2009-12-31T14:53:00.001+01:00

De andere tas die ik als kerstcadeautje had gemaakt is gebreid en vervolgens in de wasmachine gevilt. Over de eerste poging was ik niet helemaal tevreden, maar deze is al een stuk beter gelukt.

Daarom volgt nu ook het patroon. Vooral als geheugensteuntje voor mezelf, als ik er nog eens een wil maken, maar voel je vrij om het patroon te gebruiken.

Mijn handleidingen/tutorials/patronen zijn verplaatst. Je kunt het patroon voor deze tas HIER vinden.

Kerstcadeautjes I

2009-12-29T14:50:00.000+01:00

We zouden deze kerst geen cadeautjes geven. Maar ja, iets zelfgemaakts kan natuurlijk toch altijd. Omdat er in blogland zoveel mooie tassen voorbij komen, wilde ik dat ook wel eens proberen. En nu heb ik dus geleerd dat je als je iets nieuws wil maken dat eerst uit moet proberen met een exemplaar voor jezelf. En ook niet pas de dag voor kerstmis beginnen...
Maar goed, uiteindelijk zijn er toch nog drie tassen uitgedeeld. Hier zijn de eerste twee, voor een moeder en dochter. Van de derde volgen nog plaatjes met patroon.

De grote tas is gemaakt volgens het model van Wolinn. De tas die ik van haar heb gekregen, is nu dus schaamteloos nagemaakt. De tas voor mijn nichtje is zo simpel mogelijk gemaakt. Een lange lap, in drie delen gevouwen, de zijnaden dichtgestikt en diepte gegeven (op de manier die ik had afgekeken van Eloleo, van wie anders als het om tassen gaat;). Dan nog een hengsel vast maken en klaar. Ze sluiten beide met klitteband.

De vogel is gevlogen

2009-12-16T14:16:00.000+01:00

En terwijl de kinderen zaten te knutselen, maakte mama ook een kerstboomversiering.
Meteen nadat hij af was is hij uitgevlogen naar een ander boompje, maar ik vond het zo leuk om te maken dat ik denk dat hij nog wat broertjes en zusjes krijgt.

Kerstboomversieringen

2009-12-16T13:59:00.001+01:00

Vorige week is hier hard geknutseld om de kerstboom in al zijn pracht op te kunnen tuigen. Aan breekbare ballen wagen wij ons hier nog niet, dus moesten de kinderen zelf aan de slag. En dat hebben vol overgave gedaan.

Twee soorten ballen hebben we gemaakt. De eerste soort is zeer geschikt om met (hele) kleine kindjes te maken. Het gaat zo: je laat ze een flink stuk karton vol tekenen met wasco of kleurpotloden, liefst aan beide kanten. Als ze klaar zijn knip je daar mooie rondjes uit. Gaatje erin, touwtje erdoor, klaar. Als je ze nog verder wil versieren, kun je de kinderen lijm laten smeren op de bal en daar dan glitters over laten strooien. Was hier een groot succes. Vooral omdat de lijm niet zo goed bleek te houden en we nu dus al dagen oooooveral glitters tegen komen...

De andere manier was eigenlijk nog leuker. Men neme een pijpenrager en een doosje kraaltjes. Laat de kinderen kraaltjes rijgen, maar let op dat je aan de uiteinden een flink stuk overhoudt. Buig de pijperager tot een rondje, draai vast en maak daarboven nog een kleiner rondje om hem mee op te hangen. Zie hier een close-up.

P.S. Ik vergat er nog bij te zetten dat deze ideeën niet van mezelf zijn. Ze zijn afkomstig van kidscraftweekly.com. Een site waar je je kunt abonneren op een newsletter met elke week leuke ideeën om met de kinderen te knutselen.

Swapperdeswap

2009-12-11T14:29:00.002+01:00

Een tijdje geleden ontdekte ik de prachtige tassen van Wolinn. Een patroon had ze niet, maar even later vroeg ze of er iemand zin had in een ruil. Ja! En kijk, een paar weken later viel deze tas in door de brievenbus.

Ik vind hem echt geweldig mooi en heb hem al veel gebruikt.

Natuurlijk moest ik ook aan het werk. De laatste tijd ben ik vooral bezig met breien, maar Wolinn zei dat ze niet zo gek is van breisels. Wel vond ze baby of kinderdingetjes leuk. Dus ben ik achter de naaimachine gekropen en heb deze babydeken voor haar gemaakt. Het was zo leuk en toch ook eenvoudig om te maken dat ik er maar meteen een tutorial van heb gemaakt.

Ondertussen was ik toch ook door gegaan met breien en had ik nog een bolletjessjaal over. Moosmade wilde er wel een hebben. Moosmade is erg creatief met strijkvelours, dus vroeg ik van haar een gepimpt shirtje. En laat ze nou de perfecte vervanging hebben gemaakt voor het shirtje dat dochterlief nu toch echt te klein was geworden, maar wat ze zoooo graag aan had. Ze wilde het dus meteen aan. Kijk maar.

Oeps, ik zie nu dat deze foto ook verraadt welke kerstkaarten we aan het maken zijn... :)

Babywikkeldeken

2009-12-09T14:32:00.002+01:00

Hier komt hij dan: mijn eerste blog-tutorial. De bedoeling is om te laten zien hoe ik deze dekentjes heb gemaakt. Ik heb er zelf zo een gekregen voor onze oudste geboren werd en heb het met heel veel plezier gebruikt. Voor de eerste dagen is het heerlijk om zo'n kleintje er lekker in te nestelen. Later heb ik hem vooral gebruikt als dekentje in de kinderwagen. Als het koud is, is het heerlijk warm, zelfs rond het hoofdje. Wordt het tijdens de wandeling warmer, kun je laagje voor laagje openleggen. Ideaal. En door de klittebandsluiting kan de wikkeldeken met je baby mee groeien.

Het eindresultaat:

En zo maak je het (ook heel goed te doen voor beginnende naaisters!):

Je hebt nodig:

3 kleuren fleece, 85 cm van de lichte kleur die aan de binnenkant komt, 50 cm van de buitenkleuren

een meter koord

80 cm klitteband in een bijpassende kleur

2 stoppers

eventueel stofjes voor een applicatie

Begin met na te denken welke versiering je op de voorkant wil. Als je een applicatie wil moet je die op de buitenstof naaien voordat je begint met het in elkaar zetten. De 'bloem' van het bruin/blauwe dekentje kan er op het laatst opgezet worden.

Knip de lappen stof. Zie foto's voor de vorm. De wikkeldeken is op het breedste punt 85 cm.

Naai de twee helften van buitenstof aan elkaar.

Leg de binnen- en buitenstoffen op elkaar, de goede kanten op elkaar. Naai rondom vast, maar laat een stukje open om te keren.

Keer de deken binnenstebuiten door het stukje dat je opengelaten hebt.

Stik de deken nu op de breedte van het naaivoetje door, daarmee stik je ook het gat dicht.

Stik aan de bovenkant nog een lijn, 2 cm van het stiksel. Dit wordt de tunnel voor het koordje.

Knip de witte fleece open tussen de stiksels. Als je het heel netjes wil doen, kun je de tunneningangen nog afwerken met een festonsteek. Aangezien fleece niet rafelt is dit niet per se noodzakelijk.

Zet nu de stukken klitteband vast, zie foto's.

Maak het koord vast aan een veiligheidsspeld en rijg die door de tunnel.

Pruts de stoppers aan het koordje. (Mij lukte het uiteindelijk nadat ik het uiteinde van het koordje omwikkeld had met plakband.)

Werk de eindjes van het koord af met een restje fleece of leg er een knoop in.

Als je kiest voor de bloemversiering, knip je 3 rondjes van verschillende grootte van de drie verschillende kleuren fleece. Zet ze op elkaar en rimpel in het midden in, waardoor de cirkels gaan bobbelen. Zet de bloem vast en je bent klaar.

Nu alleen nog een baby zoeken... :)

Je kunt deze deken in deze decembertijd natuurlijk ook een maatje kleiner maken en er een poppenmoeder heel blij mee maken.

Fondant - het resultaat

2009-12-03T15:44:00.000+01:00

Beloofd is beloofd, ik zou nog laten zien wat onze grote kleine meid (Mijmij nee klein, Mijmij twee jaar!) uiteindelijk heeft uitgedeeld. We hebben ze samen gemaakt. Dat wil zeggen, oma en ik hebben het geknoei gedaan met de gesmolten marshmellows, opa is naar de winkel gefietst voor de derde (!) bus poedersuiker en de kinderen hebben de sterren uitgestoken en opgeplakt. Als je eenmaal de plakkerige fase overleeft hebt is het erg leuk werk en echt leuk om met de kinderen te doen. Hier staat het recept.

Adventskalender

2009-12-02T13:57:00.001+01:00

Bij de advent hoort ook een adventskalender. Afgelopen jaren hadden we er altijd zo een waar achter elk deurtje een chocolaatje zit. Helaas was het dit jaar niet gelukt om er zo een te kopen. Nu vond ik dat ook niet echt erg omdat de plaatjes die daarop staan meestal niet passen met waar het naar ons idee over gaat met Kerstmis. Dus moest ik zelf aan de slag, en wel snel. Zaterdag heb ik besteed aan het bedenken, ontwerpen en stofjes zoeken. Maandag en dinsdag heb ik druk zitten naaien. En gelukkig, het kwam nog net op tijd af. Omdat hij helemaal gemaakt is van restjes en dingen die ik al in huis had, is het niet helemaal perfect geworden. Waarschijnlijk ga ik volgend jaar nog een andere kleur (en beter afgewerkte) zakjes maken.
De kinderen hebben intussen al een goede afspraak met elkaar gemaakt: als we 's avonds het versje hebben gelezen en het liedje gezongen, mag één het zakje open maken (waar natuurlijk wel twee snoepjes inzitten) en de ander mag de kaars uit blazen.

Dit berichtje wordt natuurlijk veel te laat gepost om er nog iets aan te hebben om het na te maken. Als je toch een werkbeschrijving zou willen hebben, laat dan hieronder een berichtje achter. Andere reacties zijn natuurlijk ook altijd welkom. :) Bijvoorbeeld, doen jullie ook iets aan advent, en hoe dan?

Advent

2009-11-30T11:08:00.001+01:00

Temidden van alle drukte rond Sinterklaas zou je haast vergeten dat ook de advent weer is begonnen. Vorig jaar zijn we ermee begonnen om dat ook met de kinderen te vieren. Dat beviel zo goed dat we het dit jaar ook weer zo willen doen. Het idee komt van hier. Het mooie ervan is dat het ook goed werkt met hele kleine kinderen.

Het draait allemaal om de kijktafel, die voor deze gelegenheid is ingericht als adventstafel. De kijktafel is een hoekje in de kamer dat telkens wordt ingericht naar het seizoen of een feest. Meer hierover kun je ook op bovengenoemde websites vinden. Nu staan daarop: een schaal met 4 kaarsen, een kerstafbeelding en de vloerpuzzel uit het koffertje van de KBS. De puzzelstukjes zijn mooi ingepakt met een groot paars lint eromheen. Elke zondag mag er een stukje worden uitgepakt en aangelegd. Op kerstavond mag het laatste stukje worden gelegd waarop het kindje Jezus is te zien. Als je het koffertje niet hebt kun je het ook met een andere kerstpuzzel doen. Vorige week zag ik een heel mooie houten puzzel bij de wereldwinkel. Op het gele kaartje staat het eerste deel van dit versje.
Elke avond steken we de kaars aan, lezen het versje en zingen een stuk van een adventsliedje dat ik nog kende van school vroeger (Het is weer zo ver, het is weer advent). Vanaf morgen mogen de kinderen ook elke dag een pakje open maken van de adventskalender (waar ik vandaag nog hard aan moet werken ;). Vorig jaar hebben we ontzettend genoten van dit dagelijkse ritueel samen. Het was zelfs een beetje jammer toen het na kerstmis voorbij was. Hopelijk wordt het dit jaar ook weer een mooie advent.

Dit was de kijktafel van vorig jaar:

Snel klaar

2009-11-24T10:24:00.000+01:00

Vorige week mocht ik een dagje gaan shoppen in Kleve. En daar kwam ik deze grappige wol tegen. Die kon ik natuurlijk niet laten liggen. Het is een tamelijk dunne, maar stevige draad, met om de 4 a 5 cm een dikker balletje. Bij het breien komt het zo uit dat bij elke steek een balletje aan de achterkant van het werk komt te liggen. Door alleen rechts te breien wordt dan een mooi gesloten netwerk gevormd. Je breit met naalden nr 7, dus het is supersnel klaar. Deze kindersjaal was klaar in de tijd van een treinreis van Nijmegen naar Roermond en weer terug. :)

Ik had drie bolletjes gekocht en maar anderhalf gebruikt. Is er iemand die ook zo'n sjaal wil?

Testfondant

2009-11-19T16:07:00.000+01:00

Volgende week is onze kleine meid jarig en mag ze tracteren op haar kinderdagverblijf. In een kookboek had ik schattige paddestoel-cupcakes gezien. Dat leek me echt iets voor haar. Maar de stippen werden daar gemaakt met kant-en-klare rolfondant. In Engeland is dat misschien makkelijk te krijgen, maar hier ben ik het nog nooit in een winkel tegen gekomen (iemand tips?). Dus ging ik op zoek naar een recept. Al snel bleek dit nog niet zo simpel zelf te maken. En toen vond ik een recept voor MMF oftewel MarshMellowFondant. Fondant op basis van marshmellows dus. Niet gek eigenlijk: toen ik op de zak van de marshmellows keek zag ik daar hetzelfde lijstje ingrediënten als in de recepten voor rolfondant. Ik ben het gaan proberen en vond het een groot succes. Heel leuk spul om mee te werken en nog lekker ook (wel heel zoet). Ik ben op internet wat negatieve verhalen over MMF tegen gekomen (kneed niet goed, te kleverig, etc), maar ik vond het echt heel goed gaan. Het enige nadeel vond ik dat het me niet lukte om het mooi rood te krijgen. Hier is een plaatje van de eerste probeersels.

En zo heb ik het gemaakt:

Smelt de witte marshmellows met een beetje water in de magnetron. Ongeveer een eetlepel water per flinke handvol marshmellows. Als je het wil kleuren, voeg dan de kleurstof nu al toe. Roer dit goed door. Aan deze smurrie ga je dan poedersuiker toevoegen. In het begin kun je het beste met een lepel roeren, later kun je met je handen kneden. Blijf poedersuiker toevoegen tot het een kneedbare, niet meer kleverige bal is. Dit vergt flink wat poedersuiker! Het kan ook helpen om het even in de koelkast te leggen om de gesmolten marshmellows te laten afkoelen. Hoe warmer, hoe kleveriger. Dat geldt ook voor je handen: je werkt het beste met koele handen.

Wordt vervolgd, dan ook met andere kleurtjes.

Muts

2009-11-18T14:25:00.000+01:00

De kleine meid had bij haar nieuwe jas ook een nieuwe muts nodig. De muts van vorig jaar stond niet bij deze jas. Ik zocht er een die ook onder haar fietshelm zou passen. Deze vond ik op de jaarlijkse rommelmarkt van onze parochie. Daar stond ook een kraampje met dames die zelfgemaakte breiwerkjes verkochten, waaronder dus deze muts. Uit een restje van de stof van haar jas heb ik een paar bloemetjes geknipt en die op de muts gezet. En nu blijkt hij zo leuk te staan dat ze hem ook zonder helm erover mag dragen. En dat gelukkig ook wil: "mijmij hoed!".

Jurkje

2009-11-16T22:00:00.000+01:00

Het was een productieve zondagmiddag. Na de piratentrui besloot ik ook het jurkje af te maken. Dat was eigenlijk al af, maar ik vond het niet mooi geworden. Volgens het patroon (weer uit de Ottobre van winter 2008) moest het voorpand gerimpeld worden. Dat vind ik toch al altijd heel lastig. En nu was het echt niet mooi geworden. De jurk zag er uit als een hobbezak. Dus heb ik het voorpand weer los gemaakt, een stuk af geknipt en recht genaaid. Nu vind ik het resultaat wel aardig. En heb ik ontdekt dat een naaiwerk losmaken net zo veel werk is als het in elkaar zetten...

Ik had graag een foto willen laten zien van jurk met dochter, of dochter met jurk, maar helaas. Zij vond het niet mooi. Ze wilde alleen de piratentrui aan.

Piratentrui

2009-11-16T21:51:00.000+01:00

Na de geslaagde kikkertrui wilde ik nog wel een trui versieren voor onze kleine man. Hij mocht kiezen wat er op zou komen. Ondertussen bestelde ik alvast strijkvelours. Tja, en toen wilde hij graag een piratenboot. Dat viel even tegen. Niet alleen bleek het heel lastig om een geschikt plaatje te vinden, maar die zijn ook nog zo gedetailleerd dat ik me er niet aan durfde wagen om die met strijkvelours of een applicatie te maken.
Gelukkig vond ik nog een andere oplossing: tekenen met textielviltstiften. Voor hem was dit ook prima.

Eindelijk!

2009-11-16T21:44:00.001+01:00

Vol verwachting klopt ons hart...

Handtas

2009-11-09T09:41:00.000+01:00

Het schijnt helemaal in te zijn nu: zelf tasjes of sloffen van vilt maken. Dit is waarschijnlijk wel de makkelijkste manier om dat te doen. Breien en dan in de wasmachine vilten. Een aantal heel leuke patronen en ideeen zijn te vinden op deze website. Ik vond dat zo leuk uit zien dat ik het ook wilde proberen. In de plaatselijke wolwinkel hadden ze zelfs speciale wol om te vilten. Helaas was de keus in kleuren niet zo groot, maar om eens te proberen vond ik dit wel aardig. Het is een eigen ontwerp en nog niet helemaal geworden zoals ik wilde. De bedoeling is om er nog eens een te maken (in wat leukere kleurtjes) en dan zal ik het patroon ook erbij zetten. Maar als je interesse hebt in een voorlopige versie, kun je een berichtje achterlaten.

Zo zag de tas er uit voordat ze in de wasmachine ging.

Na een keer wassen (kort programma op 40 graden), vond ik hem nog niet genoeg gekrompen. De foto boven is gemaakt na de tweede keer wassen.

En zo ziet de achterkant uit. De streep is erin gekomen omdat ik niet genoeg witte wol had. Maar eigenlijk vind ik het ook wel een leuk effect.

Breinaaldenetui

2009-11-03T09:48:00.002+01:00

Zoals zo vaak beginnen de dingen klein en groeien ze langzaam steeds verder uit. Zo ook met mijn breien. Het begon met een paar naalden van mijn moeder en een paar knotjes wol. Maar toen ik merkte dat ik als ik de kast open deed bedolven werd onder eruit vallende bolletjes en steeds door elkaar rakende breinaalden, kwam ik tot de conclusie dat er actie moest worden ondernomen. Vooral ook toen ik een hele voorraad nieuwe breinaalden had aangeschaft en thuis erachter kwam dat achter in de kast die maten al lagen. Grrrrr.

Dus, geïnspireerd door de breitas van Annelyse, ben ik een etui gaan maken voor de naalden. Mijn bedoeling was om er een handleiding bij te geven, maar daarvoor moet ik mijn blogskills nog wat meer oefenen. Maar ook zonder is het niet moeilijk na te maken. Je hebt niet meer nodig dan een rechthoekige lap stevige stof en een paar lintjes. Je vouwt de lap om, waarbij je ruimte laat voor de flap, en stikt hem aan de zijkanten dicht. Daarbij stik je ook de lintjes vast. Vervolgens stik je op regelmatige afstanden een rechte lijn om vakjes te maken. Dat is het eigenlijk. Als stof heb ik een theedoek van de Hema gebruikt omdat die lekker stevig is zodat de punten van de breinaalden er niet doorheen gaan piepen. Die heb ik dan wel verknipt om er een rechthoek van te maken. Van de restjes heb ik de lintjes gemaakt.

Lekker warme handen

2009-10-28T15:00:00.002+01:00

J is gegroeid en had nieuwe wanten nodig. Dit zijn ze geworden
Ze zijn gebreid met naalden van 2,5mm van sokkenwol van de Lidl. Dat lijkt niet de meest voordehand liggende winkel om wol te kopen, maar het is best mooie kwaliteit. Je moet er wel snel bij zijn als ze wolaanbiedingen hebben, want het is zo weg. Toen ik kwam hadden ze alleen deze nog en een paar effen kleuren. Daar ga ik een vestje voor E van maken.
Wanten zijn een dankbaar breiproject, ook voor niet-ervaren breiers, omdat ze gemakkelijk zijn en snel klaar. Het idee voor deze wanten kwam van deze site. Daar staat ook een mooie tutorial voor het maken van een driehoekige duiminzet. Voor de rest klopte het patroon echter niet, tenzij we ze zouden willen gebruiken voor de poppen. Ze zijn dan ook vooral tot stand gekomen door proberen en veel passen door een gelukkig zeer gewillige J. En dan toch nog een want weer uithalen omdat hij te klein bleek.

Patroon

(tekening is afkomstig van bovengenoemde website)

Deze wanten zijn gemaakt voor een jongen van 3,5 jaar, die normaal kledingmaat 104 draagt.

De wanten worden aan een stuk gebreid, voor- en achterkant zitten aan de duimkant aan elkaar vast.

Zet voor de boorden 2 x 26 + 1 steken op. Brei in boordsteek (1 r, 1 av) 16 naalden. Ga dan verder in tricotsteek (even naald recht, oneven naald averrecht) Brei eerst twee naalden gewoon. Dan begint de duiminzet. Brei 26 steken, maak een dubbele meerdering op de middelste steek en brei dan de overige 26 steken weer gewoon. De teruggaande (oneven) naald is altijd gewoon averrecht.

Volgende even naald: 26 r, 1 meerderen, 1 r, 1 meerderen, 26 r.

" " " " " " " , 3 r, " " " "

" " " " " " " 5 " " " " "

" " " " 7 " " "

" " " " 9 " " "

" " " " 11 " " "

Dan is het driehoekje klaar en gaan we verder met de duim. Laat de eerste en laatste 26 steken rusten. Brei de duim (het stukje boven het driehoekje) verder in tricotsteek, ongeveer 14 naalden (passen!). Maak de ronding aan de top door elke 2e steek samen te breien: 1 r, 2 samenbreien, 1 r, 2 samenbreien, etc. Teruggaande naald gewoon averrecht. Kant de overgebleven steken af.

Ga nu verder met de hand. Neem de rustende steken weer op, brei verder in tricotsteek en brei in de eerste naald de 2 middelste steken samen voor de stevigheid. Brei ongeveer 24 naalden, ook nu is het weer belangrijk om even te passen. Maak dan de ronding voor de vingertoppen. Maar die voor voor- en achterkant apart. Ook nu weer de oneven naalden gewoon averrecht breien.

Naald 25: elke 4e steek samenbreien

" 27: " 3e " "

" 29: " 3e " "

" 31: " 2e " "

Dan nog een keer terug en dan de overblijvende steken afkanten. Doe hetzelfde voor de linkerhelft, waarvan je de steken even hebt laten rusten. Naai de naden van de duim, vingertoppen en buitenkant dicht en klaar. Maak op dezelfde manier de tweede want. Er is geen verschil tussen linker- en rechterhand.

Tomaten en pepertjes

2009-10-19T10:00:00.002+02:00

De bedoeling was om nu een mooie foto te showen van mijn nieuwste naaiprojectje. Maar helaas, wegens tijdgebrek ligt de stof nog onaangeroerd in de kast...
Een foto van de tarte tartin die ik zaterdag gebakken heb, zit er ook niet in. Omdat ik bruine suiker had gebruikt ipv witte, zag de taart er niet uit. Gelukkig smaakte hij wel goed.

Dan maar wat plaatjes van de tuin. Dit keer twee plantjes die het wel goed gedaan hebben. Net als vorig jaar hadden we ook nu weer een overvloed aan kerstomaatjes. Naar het gevoel van de kinderen duurde het heeeeel lang voordat de eerste tomaatjes rood waren, maar we hebben van begin juli tot nu volop kunnen plukken. Er zijn heel wat tomatensoepjes in mini-pannetjes gekookt deze zomer! Extra voordeel: al snoepend ging er zo ook flink wat groente in die kleine buikjes.

Het andere plantje dat het goed deed, was bij de kinderen wat minder geliefd: spaanse peper. Ik had een paar plantjes zelf gezaaid en een plantje gekocht bij het tuincentrum. Vooral dat laatste heeft het zeer goed gedaan. Zo goed dat we het niet bij hielden met eten. De laatste pepers heb ik vorige week geplukt en er dit weekend sambal van gemaakt.

Recept:
Maak de pepers schoon (met handschoenen aan!), verwijder zaadjes en zaadlijsten. Je kunt de zaadjes ook laten zitten als je een extra pittige sambal wil. Voeg een kwart van het gewicht van de pepers zout toe. Dus als je 100 gram pepers hebt, 25 gram zout toevoegen. Meng en maal in een keukenmachine, of nog beter, met een vijzel. Doe het in een schoon potje en klaar.

De zelfgezaaide plantjes hebben uiteindelijk ook wel een paar pepertjes opgeleverd, maar kwamen wat laat op gang. Tip voor volgend jaar: al in januari of februari in potjes binnen zaaien.

Winterjas

2009-10-09T13:51:00.002+02:00

Het is gelukt! De winterjas is af! En is hij niet mooi geworden?
Het patroon komt uit de Ottobre van winter 2008. Ik heb alleen de plaats van de knopen aangepast. Eigenlijk moesten het twee rijen van 3 zijn, tamelijk hoog op de jas. Maar deze knopen zijn zo groot dat dat niet uit zag. Daarom zijn het er vier geworden en gewoon in één rij. Ik was een beetje bang dat ze té groot zouden zijn, maar dat vind ik toch wel mee vallen. En het blijkt dat ze heel praktisch zijn: het open en dicht maken bij de kleine meid ging super makkelijk.
We zijn er net al een stukje mee gaan wandelen. Hij staat echt heel leuk. Vooral als ze tussen de herfstblaadjes loopt. :)

Rijstkoekjes

2009-10-06T10:16:00.000+02:00

Deze week was het weer zo ver: hadden we speciaal ons best gedaan om iets te koken dat de kinderen ook lekker vinden, willen ze geen hap. Met als gevolg dat er weer een halve pan gekookte rijst over blijft. Zonde om weg te gooien, maar wat doe je met droge, gekookte rijst? De volgende dag bij de lunch deze koekjes bakken!

Simpel om te maken en gegarandeerd een succes. De hoeveelheden pas ik meestal aan de hoeveelheid rijst die ik heb aan: als ik veel rijst heb, wat minder meel bijvoegen en andersom. De stroop hoeft niet in de magnetron, gewoon smeren kan net zo goed.

Appeltaart

2009-10-05T10:09:00.000+02:00

Het is niet mijn favoriet om te maken, maar wel de lievelingstaart van Manlief. En omdat we een zak appels hadden gekregen die erom schreeuwden te worden verwerkt tot taart, hebben we dit weekend toch maar weer een ouderwetse appeltaart gebakken. De kinderen hebben goed geholpen: de vorm ingevet, de appels geproefd, de rozijntjes erbij gedaan en een beetje geproefd, de vulling geroerd, nog een beetje geproefd, de deeg in de vorm gedaan, nog een beetje appel geproefd. Hun conclusie was dat de appels lekker waren en mijn conclusie was dat ik nog maar een appeltje bij moest schillen...

Zelfs een klassieker als appeltaart kan op veel verschillende manieren gemaakt worden. Hier volgt mijn recept:

Ingrediënten:
375 gr bloem
250 gr koude roomboter
125 gr lichte basterdsuiker
2 theelepels bakpoeder
citroensap of -rasp
snufje zout
2 eieren
amandelspijs
5 (of 6 ;) ) appels, liefst goudrenetten
handvol rozijnen
50 gr kristalsuiker
1 eetl kaneel
1 eetl koekkruiden
2 eetl custardpoeder

Meng de bloem, basterdsuiker, zout, bakpoeder, wat citroenrasp of -sap met de tot kruimels gesneden boter. Voeg 1 ei toe en kneed tot een deegbal. Laat even rusten in de koelkast.
Schil de appels en snijd ze in stukjes. Bedruppel ze eventueel met wat citroensap tegen het verkleuren. Voeg de rozijnen toe. Roer er de kristalsuiker en de kruiden doorheen.
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Bekleed een ingevette springvorm met driekwart van het deeg. Klop het andere ei los en meng de helft daarvan door de amandelspijs. Smeer deze spijs over de bodem van de taart.
Roer de custardpoeder door de vulling en verdeel de vulling over het deeg. Rol de rest van de deeg uit tot een cirkelvormige lap en leg die over het appelmengsel. Snij een rondje of figuurtje in het midden uit, zodat er stoom kan ontsnappen. Bestrijk de bovenkant met de rest van het losgeklopte ei.
Bak de taart in de voorverwarmde oven, ongeveer een uur. Zet de temperatuur wat lager als hij te bruin wordt.

Kikkertrui

2009-10-03T14:38:00.003+02:00

Toen er weer jurkje na rokje van de naaimachine rolde, vroeg Zoonlief om nu toch ook eens een keer iets voor hem te maken. Dat valt nog niet mee. Vind maar een leuk patroon voor jongens. Dat is intussen wel gelukt, maar nu zoek ik al een jaar (!) naar leuke stof om iets voor een jongen te maken. Maar Zoonlief hield vol: na de mooie kikkerbroek die ik voor hem had gemaakt, wilde hij nu ook een kikkertrui.
Dus toen kwam dit idee: ik koop gewoon een kant-en-klare effen trui en appliceer daar een kikker op. En dat heb ik dus gisteren gedaan. Nu was dit de eerste keer dat ik iets appliceer, dus ik ben eigenlijk best wel een beetje trots op het resultaat. De afbeelding is afkomstig van een site met kleurplaten.

Gelukkig vonden de kids het ook wel geslaagd. Dochterlief vond hem zelfs zo mooi dat zij hem wil hebben: "kwaakwaa mijmij!".

Venkel II

2009-09-18T21:29:00.001+02:00

Dit jaar wilde ik toch ook nog een poging doen om alsnog een paar knollen venkel te krijgen. Bij 'Gardeners World' had ik begrepen dat je die pas laat in het jaar moet zaaien omdat ze dan energie gaan steken in de knollen en dus niet uitschieten om zaad te vormen. Dat heb ik gedaan. Maar waarschijnlijk ben ik nu wat té laat geweest (begin juli). De plantjes zijn wel mooi opgekomen en toen ze groot genoeg waren heb ik ze in de open ruimte in de border gezet. De foto's zijn gemaakt eind augustus, toen ze net geplant waren. Intussen is het half september en zijn ze vrijwel niet meer gegroeid.
Volgend jaar dus toch maar wat eerder zaaien. De planning is nu: zaaien in mei en wel in bakjes en uitzetten in de kruidentuin op de plaats waar nu de andere venkel staat. Vandaar ook eerst in bakjes zaaien: om ze te onderscheiden van de spontane zaailingen van de gewone venkel.

2009-08-26T21:15:00.006+02:00

Dit Rupsje-nooit-genoeg leek me wel een mooi plaatje om dit tuindagboek mee te beginnen. Vorige week hadden we er al een paar gezien, maar vandaag zagen we dat ze waren uitgegroeid tot deze enorme afmetingen. Als ik goed heb gekeken op vlindernet.nl is het een rups van een koninginnepage. We hebben er vijf ontdekt in onze venkelplanten. Zijn de venkelplanten tenminste nog ergens goed voor geweest. Vorig jaar heb ik een paar kleine plantjes gekocht in het voorjaar, in de veronderstelling dat het knolvenkel was. Dat was het dus niet. In de herfst heb ik wat over was grondig gekortwiekt, in de veronderstelling dat de rest wel af zou sterven in de winter. Dat deden ze dus niet. En nu staan er dus enorme planten, wel twee meter hoog, die in geen enkele verhouding staan tot het minieme kruidentuintje waar ze in staan. Ze mogen blijven staan omdat ik hoop de zaadjes te kunnen oogsten om venkelthee van te maken. En nu dus ook omdat deze prachtige rupsen erin wonen. Hier komen nog wat plaatjes.